
ตามดาวกลับบ้าน
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
คืนไม่มีแผนที่ ตาสอนไคดูดาว คลื่น และนก นำเรือแคนูหาทางกลับเกาะบ้าน
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
ตาของไคออกทะเล ไม่เคยพกแผนที่เลย
"กลางทะเลไม่มีถนนสักหน่อย ตาจะรู้ทางกลับบ้านได้ยังไง" ไคถาม
ตาชี้ท้องฟ้า ชี้คลื่นทะเล ชี้นกที่บินผ่าน
สิ่งที่ลูกได้รับ
รู้จักหาทิศจากดาว คลื่น และนกโดยไม่มีแผนที่
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
ชาวเกาะแปซิฟิกเดินเรือโดยไม่ใช้แผนที่: ดาวแต่ละดวงขึ้นจากขอบฟ้าทะเลตรงตำแหน่งที่แน่นอน ทิศเดียวกันจะมีดาวขึ้นทีละดวงต่อกัน ลากเชื่อมกันก็เป็น "เส้นทางดาว" พอดาวขึ้นสูงจะเลื่อนไปทางข้าง ต้องเปลี่ยนไปใช้ดาวดวงต่ำดวงถัดไป คลื่นยาวที่มาจากที่ไกลมีทิศทางคงที่ นอนลงแล้วรับรู้ด้วยร่างกายได้ นกทะเลอย่างนกนางนวลแกลบออกทะเลจับปลาตอนเช้าและบินกลับเกาะตอนเย็น และกลางวันอยู่เฉพาะในทะเลที่ไม่ไกลจากเกาะมากนัก ตอนเย็นเห็นนกบินไปทางไหน ทางนั้นคือแผ่นดินที่ไม่ไกล ฝึกด้วยว่าเวลากลัวให้หยุด เงียบ ฟัง และเชื่อสิ่งที่เรียนมา เมื่อเจอคำตอบหรือเจอเหตุการณ์ ให้บอกผู้ใหญ่ที่อยู่ใกล้ ๆ





