
เพื่อนบ้านที่บ้านใหม่
เกี่ยวกับนิทานเรื่องนี้
เสี่ยวอวี่ย้ายชุมชนใหม่ นำบิสกิตให้เพื่อนบ้านและได้รู้จักเพื่อนใหม่
เปิดในกอดนิทานอ่านหน้าแรก
เสี่ยวอวี่ย้ายบ้านแล้ว บ้านใหม่อยู่ชั้นหกของอาคารหลังหนึ่ง
ห้องนั่งเล่นกองเต็มไปด้วยกล่องกระดาษ แม้แต่โซฟายังห่อกระดาษอยู่เลย
สิ่งที่ลูกได้รับ
เข้ากับสิ่งแวดล้อมใหม่
เกร็ดน่ารู้สำหรับพ่อแม่
พอย้ายไปอยู่ที่ใหม่ รู้สึกแปลกที่และคิดถึงที่เก่าเป็นเรื่องปกติ การทักทายก่อนและให้ของเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นวิธีที่ดีในการทำความรู้จักเพื่อนบ้าน การไปเคาะประตูบ้านเพื่อนบ้านต้องไปกับผู้ใหญ่เสมอ ไม่ไปบ้านคนแปลกหน้าเอง เมื่อเห็นป้าย “กรุณาเงียบ” ต้องลดเสียงลง บางคนทำงานกลางคืนและนอนตอนกลางวัน เช่น พยาบาลที่ดูแลคนไข้ในโรงพยาบาล ถ้ากดกริ่งแล้วไม่มีใครอยู่ ก็มาใหม่คราวหน้าได้ พนักงานดูแลอาคารเฝ้าประตูใหญ่ รับพัสดุ ซ่อมหลอดไฟ ทำให้ทุกคนอยู่ได้อย่างสบายใจ เพื่อนบ้านมีหลายวัย หลายแบบ หลายอาชีพ ทุกคนแตกต่างกัน เพื่อนที่นั่งรถเข็นก็เล่นโยนลูกบอลด้วยกันได้ เราลองเดาได้จากเบาะแสหน้าประตู (รองเท้า เสียง ป้าย) ว่าเพื่อนบ้านคือใคร เมื่อมีเพื่อนบ้านใหม่ย้ายมา ก็ถึงตาเราไปต้อนรับเขาบ้าง





