
De maan verandert steeds
Over dit verhaal
Een hertje tekent een maand lang de maan en ontdekt dat haar vorm verandert.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
In de avond leunt Chestnut op de vensterbank. Aan de hemel hangt een dun, krom maantje.
“Hé? Wie heeft er zo’n grote hap uit de maan genomen?”
Wat je kind eraan overhoudt
Maanfasen
Goed om te weten voor ouders
De maan geeft zelf geen licht: de zon verlicht haar. Daarom is altijd de helft van de maan verlicht. De maan draait om de aarde. Zo’n rondje duurt ongeveer een maand. Vanaf de aarde zien we meer of minder van de verlichte helft. Dat zijn de maanfasen: nieuwe maan, die we niet zien; wassende maansikkel; eerste kwartier; wassende bolle maan; volle maan; afnemende bolle maan; laatste kwartier; afnemende maansikkel; en weer nieuwe maan. De fasen ontstaan niet door de schaduw van de aarde. De maan komt elke dag ongeveer vijftig minuten later op. Na volle maan is ze in de vroege avond daarom vaak nog niet te zien, maar wel midden in de nacht of in de ochtend. Je kunt haar ook overdag zien. In Taiwan en op andere plekken op het noordelijk halfrond is bij de dikker wordende avondmaan de rechterkant verlicht. Bij de dunner wordende ochtendmaan is dat de linkerkant. Op het zuidelijk halfrond is links en rechts omgekeerd. Door elke dag op dezelfde tijd en dezelfde plek te kijken en te tekenen, ontdek je het patroon. Met een lamp en een bal kun je maanfasen nadoen. Maak de kamer donker en houd de bal iets hoger dan je hoofd.





