
De ijsdeken van de ijsbeer
Over dit verhaal
De ijsdeken van mama IJsbeer wordt dunner. Flora en kinderen overal ter wereld vormen een afkoelteam: licht uit, lopen en bomen planten.
Openen in VoorleeskusLees de eerste bladzijde
Flora woont in een klein stadje heel, heel ver in het noorden.
Voor het slapengaan stopt mama haar in onder een dik dekbed. "De ijsdeken ligt erop!"
Zo zeggen ze elkaar welterusten.
Wat je kind eraan overhoudt
Rustig kennismaken met klimaatverandering en ontdekken dat kleine acties helpen
Goed om te weten voor ouders
IJsberen lopen, rusten en jagen op zeehonden op het zee-ijs; de moeder krijgt in de winter haar jongen in een sneeuwhol en eet maandenlang niets, en in het voorjaar heeft ze ijs het hardst nodig. Doordat de aarde warmer wordt, smelt het zee-ijs in het noordpoolgebied eerder, vriest het later aan en wordt het steeds dunner; de opwarming komt vooral door het verbranden van kolen, olie en aardgas voor stroom en voor het rijden met auto's, en de gassen die daarbij vrijkomen houden de warmte vast als een deken. Lichten uitdoen die niemand gebruikt (vraag eerst aan een volwassene voordat je andere apparaten uitzet), lopen in plaats van met de auto gaan en bomen planten: zulke kleine acties helpen pas als veel mensen ze doen en volhouden. IJsberen zijn goede zwemmers en zoeken een groot ijsblok als drijvend ijs breekt. Aanvulling voor ouders: dezelfde zon schijnt op elke plek op een ander tijdstip: als het in een stadje in het noordpoolgebied drie uur 's middags is, is het in Kenia vier uur 's middags en in Mexico-Stad pas zeven uur 's ochtends.





